Kącik dobrej książki

 Dziś króciutko, ale tym sposobem z mojego stosu książek znikną kolejne dwie.

W zasadzie trudno je nazwać typowymi książkami. Jedna z nich zawiera cały Nowy Testament wydany przez Ewangeliczny Instytut Biblijny. (Właściwy tytuł tego tłumaczenia to „Nowe Przymierze”.) Druga pozycja zawiera jedynie Ewangelię św. Jana, w tymże samym tłumaczeniu.

I nie byłoby w tym niczego wyjątkowego - bo przecież cała Biblia, Nowy Testament czy pojedyncze Ewangelie dostępne są na polskim rynku w różnych tłumaczeniach - gdyby nie dodatkowe treści zawarte w obydwu książkach.

Dodam jeszcze, że szata graficzna, rodzaj papieru nie są bez znaczenia. Swoją prostotą i innością przyciągają uwagę i mogą być fajnym i wartościowym prezentem. I myślę, że fakt, iż powstały na gruncie jednego z ewangelicznych kościołów (Społeczność Chrześcijańska Południe w Warszawie), nie umniejsza ich uniwersalności. Dla kogoś, kto szuka Boga i chce Go zobaczyć w działaniu DZIŚ - jest źródłem takich świadectw.   

„Dziennik”, Przytoczę słowa autorki i wydawcy projektu, Oli Tubielewicz:

Trzymasz w ręku Dziennik Nowego Testamentu - połączenie zeszytowej formy dziennika z przekładem Nowego Przymierza. Zachęcam Cię do czytania i pisania w każdej jego części, zadawania pytań i szukania odpowiedzi. W dzienniku znajdziesz 10 osobistych historii, świadectw osób w różnym wieku, mających różne doświadczenia, zainteresowania i styl życia. Łączy ich chęć pokazania Ci, kim On dla nich jest - On, czyli Bóg.

Dodam, że poza wolnymi stronami na zapiski i notatki, jest miejsce na zapisywanie swoich modlitw (w dwóch kolumnach, więc można dopisać Boże na nie odpowiedzi). Zaletą też są bardzo szerokie marginesy, które, przy lekturze Nowego Testamentu, mogą służyć na zapisywanie własnych uwag, myśli, pytań.

Dodam, że tłumaczenie Nowego Przymierza (wydanie trzecie, poprawione) jest tłumaczeniem współczesnym, łatwym do zrozumienia dla czytelnika, który pierwszy raz obcuje z biblijnym przesłaniem. Bardzo gorąco polecam.  

„Ze względu na Niego i Ciebie”, jest to pozycja, która ściśle związana jest ze Społecznością Chrześcijańską Południe. Powstała na okoliczność 10 lat istnienia tego kościoła. Co dla mnie, z pozycji osoby, która związana jest z innym kościołem, nie stanowi żadnej przeszkody, aby docenić jej wyjątkową wartość. Myślę nawet, że jest wspaniałym narzędziem, aby zaproponować ją komuś, kto szuka Boga i swojego miejsca na ziemi.

Dla mnie ma dodatkową wartość, ponieważ znam pastora Marka Sobotkę i jego żonę Anię. Znam też niektóre osoby, których historie znalazły się w tej książce.

Książka ta zawiera inspirujące rozmowy z ludźmi, którzy przeszli w swoim życiu przez różne trudne doświadczenia i kryzysy, i w tych momentach mocno poszukiwali Boga i doświadczali Jego obecności. Są też w niej zebrane świadectwa osób, które chciały opowiedzieć historię swojej drogi do Boga i nawrócenia. Bardzo szczegółowo przedstawiona jest sama Społeczność, z jej credo oraz prezentacją życia kościoła. Różne działania, agendy, propozycje spotkań brzmią bardzo interesująco. Zachęcają, aby przyjść, zobaczyć i zostać...

Miałam ogromną przyjemność z czytania, a nawet trzymania tej książki w ręku. Szata graficzna - super. 

Polecam. W sprawie książek kontaktować się ze Społecznością Chrześcijańską Południe w Warszawie. 

Kącik dobrej książki

Na moim biurku uzbierał się stosik książek, a właściwie to dwa.

Leżą ułożone po jego prawej stronie. Kiedy pracuję przy komputerze, trącam je krawędzią dłoni, trzymającej myszkę. Leżą tu od dawna, bo wciąż łudzę się nadzieją, że kiedyś napiszę o nich kilka słów w moim kąciku dobrej książki. Czyżby wreszcie nadszedł ten czas?

Na dobry początek spróbuję zaprezentować dwie z ponad kilkunastu.

„Szczęściarz urodzony w PRL-u”, Józef Stępień i przyjaciele, Wydawca: Spółdzielnia Socjalna „Dorkas”, Kłodzko 2015 r.

Książka jest zbiorem, krótszych lub dłuższych, świadectw historii życia i osobistego spotkania z Bogiem 131 kobiet i mężczyzn. Ostatnia historia jest dłuższa. I jest historią pomysłodawcy tego zbioru - Józefa Stępnia.

Wszystkie zebrane życiorysy osadzone są w czasach peerelowskich. Dla czytelnika, któremu nie jest obca tamta epoka, książka pozwala przeżyć powrót do przeszłości. Mniej lub bardziej sentymentalną podróż w czasie. Czasem boleśnie obnażającą realia tamtej epoki. Realia systemowe, światopoglądowe, ekonomiczne i moralno-etyczne (chociażby wszechobecny alkoholizm, łapówkarstwo, kolesiostwo, kombinowanie i krętactwo).

Takie to były czasy. Ale to nie one są w tych opisach najważniejsze. Najważniejszy jest fakt, że niezależnie od epoki, układu politycznego czy rozwoju gospodarczego, głód człowieka za Bogiem zawsze pozostaje ten sam. Może nie zawsze daje się on rozpoznać, ale pewnym jest, że w życiu każdego człowieka pojawia się swego rodzaju pustka, którą po omacku stara się czymś wypełnić. Pogonią za bogactwem, uzależnieniem, rozwiązłością czy też czymś dobrym i pożytecznym. Z czasem jednak widzi, że żadna z tych rzeczy nie działa. Szczęściarzem jest ten, któremu ktoś wskaże na Boga. Francuski fizyk i filozof Blaise Pascal powiedział: „W sercu każdego człowieka jest pustka o kształcie Boga, którą tylko Bóg, poprzez Swojego Syna Jezusa Chrystusa, może wypełnić”.

Bohaterowie tej książki właśnie o tym opowiadają. Tym się dzielą. Piszą o tym, jak jedna niewielka książeczka - kieszonkowe wydanie Nowego Testamentu, wydane przez Stowarzyszenie Gedeonitów, zrewolucjonizowało ich życie. Znam kilkanaścioro z nich osobiście i jestem im wdzięczna za otwartość i odwagę podzielenia się swoją historią życia i nawrócenia, której wcześniej nie znałam. Poznałam za to obecne ich życie, które oddane jest Bogu i służbie na rzecz rozwoju Jego Królestwa. Dziękuję za nich Bogu.

Wiem, że powstały kolejne tomy o szczęściarzach urodzonych w PRL-u. Ja jestem w posiadaniu tylko tych dwóch - opisanego powyżej i poniżej.

„Szczęściarz  urodzony w PRL-u”, Józef Stępień, autobiografia, Instytut Wydawniczy „Compassion”, Szczecin 2018r.

I znowu podróżujemy w czasie. W przeszłość oczywiście. Te podróże w przyszłość (np. w formie proroctwa) to nie moja bajka. Chyba że dotyczy to wizji rzeczy przyszłych, opisanych w Biblii.  

Autor wspomina, że napisał tę książkę z myślą o swoich wnukach i dla nich. Rozumiem tę ideę. Sama napisałam im podobną książkę. Byłam oczywiście mniej twórcza i samodzielna, ponieważ posługiwałam się gotowym szablonem, który pieczołowicie wypełniałam treścią i zdjęciami. Przy okazji polecam tę formę - książka do wypełnienia „Opowiedz mi babciu” (lub dziadku) do kupienia w Internecie.

Józef Stępień starszy jest ode mnie o osiem lat. Dzięki temu poznaję kawałek historii tej dla mnie znanej. Plus ten, do którego moja wsteczna pamięć nie sięga.

Książka opisuje nie tylko jego życie związane z peerelowską codziennością, nauką, pracą zawodową, sukcesami i porażkami, życiowymi wyzwaniami. Takich opowieści można usłyszeć wiele od naszych rodziców czy dziadków. Ale w życiu trzydziestoletniego Józefa dokonuje się przełom duchowy zwany nawróceniem lub nowo narodzeniem. I tutaj historia jego życia przechodzi do innego wymiaru. Pełniejszego wymiaru. Co wpływa na to, że jego życie wchodzi na inne tory. Autor prowadzi nas tą ścieżką od lat osiemdziesiątych  minionego stulecia po rok 2004. Ten okres jego życia jest okresem pozytywnego jego wpływu na życie wielu innych ludzi, z którymi połączyły go losy. Zachęcam do poznania tej ciekawej autobiografii.

Jestem szczególnie wdzięczna autorowi za ten piękny opis naszego dzieciństwa:

(...) Jedliśmy chleb namoczony w wodzie i posypany cukrem, oranżadę do rozpuszczania oczywiście bez rozpuszczania, kredę, mlecz, strączkowy groch, gotowany bób, smażone kanie i pieczarki z łąki, na której wypasano konie (lub krowy :-), podpłomyki, kartofle z parnika, surowe jajka, owoce głogu (ja do dzisiaj jem :-), szczaw rosnący przy polnych drogach czy też kwaśne owoce tarniny. Piliśmy wodę ze strumyka, ciepłe mleko prosto od krowy, kranówkę (pierwsza rzecz po obiedzie :-). (...)  

***

Polecam obydwie książki. Zarówno ze względu na ich wartość historyczną oraz na wartość duchową. Opisanej historii życia dotkniętego i przemienionego Bożą miłością.