Kącik dobrej książki

Jak już wspomniałam Wam w grudniowym poście, chciałam dziś zaprezentować jeszcze dwie książkowe „chwilówki”. (Wyjaśnienie tematu: KLIKNIJ). Mam jednak cichą nadzieję, że w tym roku uda mi się więcej czasu poświęcić dobrym książkom, które cierpliwie czekają ułożone w stosiku na komodzie. Moje propozycje dla Was to:

„Postylla kobiet”, praca zbiorowa pod redakcją Katarzyny Rudkowskiej i Aleksandry Błahut-Kowalczyk, Wydawnictwo „Warto”, Dzięgielów 2013 r.

Książka została mi dedykowana 17 maja 2014 r., z piękną dedykacją: Walentynie Jarosz - Służebnicy Pańskiej na niwie Ewangelicznej Fundacji Przyjaciół Rodziny z Bożym błogosławieństwem w imieniu Synodalnej Komisji ds. Kobiet Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP.

Jest to zbiór kazań na niedziele i święta opracowanych zgodnie z kalendarzem liturgicznym KEA. Zaczyna się kazaniem na pierwszą niedzielę Adwentu, a kończy serią kazań okolicznościowych. Książka zawiera 80 kazań, napisanych przez 43 autorki.

Autorkami kazań są teolożki KEA. Jak pisze wydawca kobiety te na co dzień pracują tam, gdzie zaprowadził je Bóg. Można je spotkać w kościołach, szkołach, parafiach, domach opieki, biurach i fundacjach, na wyższych uczelniach. Wszędzie tam, gdzie są, swoją pracą i zaangażowaniem świadczą o Jezusie Chrystusie. Są różne, jak różni są ludzie - można się o tym przekonać, czytając ich kazania - ale łączy je jedno: miłość do Boga i chęć głoszenia Ewangelii.

Kilka z tych kobiet znam osobiście. Obcowanie z ich i ich koleżanek tekstami, nawet przez chwilę, w ciągu każdego dnia minionego roku kościelnego, było dla mnie ogromnym błogosławieństwem, zachętą i napawało mnie dumą, że głos kobiet brzmi tak pięknie, chociaż nie słychać go z ambony czy kazalnicy. Uważam, że warto byłoby coś zmienić w tej dziedzinie życia i służby Kościoła. Zanim to jednak nastąpi, proponuję każdemu tę piękną lekturę.

„Ku większej chwale Bożej”, wybór kazań - ks. Waldemar Preiss, senior, Wydawca: Parafia Ewangelicko-Augsburska, Bydgoszcz 2008 r.

Jest to również utrzymany w chronologii kalendarza liturgicznego wybór kazań, chociaż nie zawiera on kazań na cały rok, tylko na wszystkie święta i wybrane niedziele. Kazania te również nie pochodzą z jednego roku kościelnego, ale wygłaszane były w latach 1936-1971.

W lekturze książki uwagę zwraca bardzo żywa forma zebranych kazań. Bardziej zbliżona do słowa mówionego niż pisanego. Kazania te były po prostu pisane tak, jak miały być wygłoszone, uwypuklając bogactwo języka i niezwykły styl autora.

Jak pisze syn kaznodziei - ks. Waldemar Preiss, junior (mój wykładowca w ChAT-u): Najważniejsza jest jednak treść tych kazań! Są one zakorzenione w Piśmie Świętym i z niego czerpią swoją wymowę i moc. Nie chcą one świadczyć o niczym, czy nikim innym, jak tylko o Bogu w Trójcy Świętej jedynym. … Zamysłem i celem wszystkich kazań jest: prowadzić słuchacza do wiary.

Właśnie tak to odbierałam. Prostota i praktyczność tych kazań mnie oczarowała. Przebijała z nich doskonała znajomość odbiorcy tych kazań, jego problemów, potrzeb, a też słabości czy małości. Byłam zadziwiona niesamowitą wiedzą i orientacją autora w sprawach bieżących współczesnego mu świata, a tym samym w sprawach żyjącego w tym świecie człowieka. Przypominam, to były czasy bez Internetu, Google’a, Wikipedii, a nawet telewizji. A jednak znajomość, ogląd i ocena nieodległej historii oraz czasów autora jest godna szacunku.

Obcowanie z tymi kazaniami uświadomiło mi jeszcze bardziej, że Biblia jedyną księgą, która jest zawsze aktualna i konieczna nam do życia, niezależnie od tego w jakich czasach żyjemy. Gdyby nie data, wpisana pod każdym z wybranych kazań, mogłyby one być z powodzeniem wygłoszone jutro (wg. mojego kalendarza jutro jest niedziela) i wykonać taką samą pracę w sercu słuchacza, jak wierzę, wykonywało dziesiątki lat temu. Dlatego też, przyznaję rację synowi autora - zamysłem tych kazań jest prowadzić do wiary także czytelnika. Proszę spróbować.