Książki kryzysowe
Richard Baxter pisze: O błogosławiony dzień, gdy… stanę na brzegu i spojrzę wstecz na szalejące morze, przez które bezpiecznie przeszedłem i gdy wspomnę moje bóle, smutki, lęki i łzy oraz posiądę chwałę, która wszystko uwieńczy.
„Wysłuchaj głosu mojego – Psalmy lamentacyjne w służbie duszpasterskiej”, Stanisław Blank, Chrześcijański Instytut Biblijny, Warszawa, 2011r.
Jan Kalwin o Księdze Psalmów pisze takie słowa: Nazwałbym tę księgę anatomią wszystkich części duszy, nie istnieje bowiem emocja, której doznaje człowiek, a która nie byłaby przedstawiona tu jak w lustrze. Ksiądz Korczago pisze: Psalmiści przypominają o potrzebie prowadzenia dialogu z duszą. Z kolei autor książki nazywa Psalmy „krzykiem naszych dusz” a zarazem „miejscem terapii”. Tytułowe Psalmy lamentacyjne, nazwane przez Waltera Brueggemanna „psalmami dezorientacji”, zajmują 70% całości Księgi Psalmów. Psalmy te, zwane również błagalnymi, psalmami skarg, modlitwami błagalnymi opisują ból, cierpienie i nieszczęście człowieka wierzącego. To „modlitwy zrodzone z cierpienia”, pieśni skierowane do Boga z prośbą o ratunek, wyzwolenie, zbawienie, o Bożą interwencję, o zmianę położenia. Często wyrażają bolesne trudne uczucia, takie jak rozczarowanie, zwątpienie czy gniew. Psalmy są dla nas szkołą szczerości przed sobą i przed Bogiem. Szkołą uczciwego przyznawania się do tego, co dzieje się w naszej duszy. Wyrażanie trudnych i bolesnych emocji stwarza w nas przestrzeń dla nowych emocji, nowych pragnień, nowych sił, nowego spojrzenia, których łaskawym dawcą jest sam Bóg - Stwórca i Zbawiciel. Stąd, Psalmy te, nie są już zwykłymi błaganiami, lecz błaganiem, które zostało wysłuchane. Nie są już samą skargą, lecz skargą, która zamieniła się w chwalenie.
Więcej na ten temat w książce, do której napisania skłoniły autora osobiste przeżycia. Warto zapoznać się z analizą kilku wybranych przez niego Psalmów. Treść tej książki nie tylko może stanowić narzędzie dla duszpasterzy, już sama w sobie stanowi ogromną pociechę dla tych, którzy doświadczają swoich „dni niedoli” - Wzywaj mnie w dniu niedoli, wybawię cię, a ty mnie uwielbisz… (Psalm 50:15).
Cytat: Psalmiści. Owi starotestamentowi pieśniarze posiedli szczególną zdolność dzielenia się swymi doświadczeniami. Fascynujący jest ich sposób szczerego i niezwykle otwartego wyrażania emocji, co sprawia, że pomiędzy autorami psalmów a współczesnymi ich czytelnikami nie ma historycznego dystansu. Ks. Adrian Korczago, Uzdrawiająca bezpośredniość - wkład psalmistów w dzieje duszpasterstwa, Zwiastun 1/2011.
Cytat: Psalmiści. Owi starotestamentowi pieśniarze posiedli szczególną zdolność dzielenia się swymi doświadczeniami. Fascynujący jest ich sposób szczerego i niezwykle otwartego wyrażania emocji, co sprawia, że pomiędzy autorami psalmów a współczesnymi ich czytelnikami nie ma historycznego dystansu. Ks. Adrian Korczago, Uzdrawiająca bezpośredniość - wkład psalmistów w dzieje duszpasterstwa, Zwiastun 1/2011.
„Kryzys – Boża odpowiedź”, Ward Patterson, Chrześcijański Instytut Biblijny, Warszawa, 2010r.
Mam takie wrażenie, że Pięcioksiąg Mojżeszowy nigdy nie przestanie nas inspirować. Iluż to kazaniom, wykładom i książkom posłużył on za podstawę. A szczególnie Księga Rodzaju (Genesis). Do tej pory bardzo znamiennymi były dla mnie wykłady amerykańskiego wykładowcy w Szkole Poradnictwa Rodzinnego (Jima Kocha), który - w oparciu o losy rodzin patriarchów - nauczał nas na temat dysfunkcji panujących w tych rodzinach. Według niego ewangelia Księgi Genesis brzmi: Można odciąć się od panujących w rodzinie dysfunkcji, patologicznych zachowań, powtarzających się błędów i niewłaściwych postaw. Można - Józef jest tego najlepszym przykładem.
Tym razem, kolejny autor, również w oparciu o Księgę Genesis, szuka odpowiedzi na pytanie: Jak odnaleźć nadzieję w niepewnych czasach? Jak zapobiec kryzysom? Na pierwszych stronach książki czytamy: Na początku był… kryzys. […] Kryzys to sytuacja przełomowa, która wymaga od człowieka dokonania wyboru. […] Kryzysy z Bożego punktu widzenia obliczone są na zwycięstwo. […] Kryzys kojarzy nam się z o okresami presji, próby, niepewności, zagrożenia i porażki. A jednocześnie w czasie kryzysu człowiek najwyraźniej widzi swoje życie, wykorzystuje nadarzające się okazje i osiąga wielkość. […] To, co wydarzyło się w życiu postaci Starego Testamentu, jest dla nas ilustracją tego, co w wymiarze duchowym dzieje się w naszych własnych wyborach, kryzysach, pokusach i triumfach. […]
O jakich to kryzysach czytamy w tej książce? (Rozszerzenia moje.)
O kryzysie tożsamości - skąd się wzięliśmy i po co żyjemy.
O kryzysie wolności - czyli sprzeciw Adama i Ewy względem Bożego zakazu.
O kryzysie braterstwa - w historii Kaina i Abla.
O kryzysie wiary - czyli Noe na tle całej ludzkości.
O kryzysie zaufania - Abram „daje plamę” w Egipcie.
O kryzysie zwątpienia - Abram i Sara biorą sprawy w swoje ręce.
O kryzysie posłuszeństwa - Lot i jego rodzina w Sodomie.
O kryzysie egocentryzmu - Jakub, facet o niezbyt kryształowym charakterze.
O kryzysie relacji - Jakub, jego dwie żony, teść i brat.
O kryzysie rodziny - nieokiełznani i nieprzewidywalni synowie Jakuba.
O kryzysie uczciwości - Juda i Józef, jakby nie bracia.
O kryzysie miłości - spotkanie w Egipcie - ci sami, a jednak zmienieni bracia.
O kryzysie pojednania - happy end w rodzinie Jakuba.
Tak dotarliśmy do końca Księgi Rodzaju, jednakże opowieść o kryzysie wciąż trwa…
Zachęcam do przeczytania obydwu książek dla własnej korzyści.
Zachęcam również do zapoznania się z bogatą i bardzo wartościową ofertą wydawniczą Chrześcijańskiego Instytutu Biblijnego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.