Pourlopowa refleksja

Po powrocie z Suwalszczyzny

Każdego roku, kiedy wracam z nowo poznanego i dopiero od-krytego przez siebie zakątka Polski, chce mi się śpiewać Piękna nasza Polska, cała…. A na usta ciśnie mi się stare porzekadło: Cudze chwalicie, swego nie znacie. Zaś w sercu rodzi się chwała dla Boga Stwórcy.

Dokładnie takie same uczucia towarzyszyły mi podczas tego-rocznego pobytu na Suwalszczyźnie. W myśl słów Johannesa Keplera: Wielki jest nasz Pan i potężna Jego władza, a Jego mądrość nie ma granic. Słońce, Księżycu i planety - chwalcie swego Stwórcę, niechaj każdy na swój sposób wyśpiewuje pieśń uwielbienia. A także ty, moja duszo, śpiewaj na cześć Pana przez całe życie. Od Niego i przez Niego, i ku Niemu jest wszystko - rzeczy widzialne i niewidzialne. Jemu niech będzie chwała i sława od wieków na wieki.

Potrzeba oderwania od co-dzienności i odpoczynku

Na Suwalszczyznę wyjecha-liśmy w 24 osobowej grupie. Pozornie tłoczno, z małą możliwością ukrycia się. A jednak…  chyba każdy z nas mógłby podpisać się pod tymi słowami.  

Niech będzie jakieś miejsce, gdzie możesz oddychać na-turalnie, spokojnie i gdzie nie będziesz musiał ciągle zaczerpywać powietrza krótkimi haustami. Miejsce, gdzie twój umysł może być bezczynny, może zapomnieć o swoich zmartwieniach, zstąpić w ciszę i chwalić Boga w ukryciu. Thomas Merton

Poranne spacery w samotności, codzienna refleksja nad Słowem Bożym, nasze wieczorne opowieści o życiu, pieśni uwielbienia i ogromna dawka wrażeń estetycznych naprawdę pozwoliły nam oddychać fizyczne i duchowo pełnymi płucami.  A do tego dużo dobrego humoru I jeszcze dodatkowo - komfortowy gościniec i pyszne jedzenie (łącznie z regionalnymi potra-wami: babką ziemniaczaną i kartaczami). Tego wszystkiego potrzebowaliśmy.

Chwała dla Stwórcy

Naprawdę, trudno jest mi wyrazić właściwymi słowami to, jak piękna jest Suwalszczyzna (a szczególnie Suwalski Park Krajobrazowy) z jej ukształtowaniem terenu, polami, lasami, głębokimi modrymi jeziorami, wszechobecnymi bocianami. Przeglądając tegoroczne rozważania biblijne „Z Biblią na co dzień”, stwierdziłam, że pozwolę o pięknie stworzenia mówić innym. A sama na ich słowa powiem: Amen.

Dlaczego tak wiele kolorów i kształtów wokół mnie? Dlaczego migocą gwiazdy? Dlaczego szumi morze? Tak to uczyniłeś, abym popadł w zadziwienie, abym wyrażał Tobie dziękczynienie i śpiewał pochwalną pieśń na Twoją cześć. Anton Rotzetter

Widzę wysoko położoną alpejską dolinę z jej turkusowymi jeziorami, granatowym niebem, ciemnymi plamami lasów, śnieżnobiałymi wierzchołkami niebo-tycznych szczytów. Jakże wspaniały jest Bóg, skoro tak piękne jest Jego dzieło! Matka Ewa z Miechowic

Więc zaśpiewajmy, cześć Stwórcy dajmy, nieśmy Mu dary, serca ofiary, wszystko, co mamy poświęćmy Mu wraz. Duch zdolny wiarą najlepszą ofiarą, ust wdzięcznych pienie to całopalenie, które Bóg chętnie chce widzieć wśród nas. ks. Paul Gerhardt, Śpiewnik Ewangelicki 4

Świętyś, Panie Władco nasz, Świętyś Zbawicielu Boży! Chwali Ciebie zachód, wschód; morza, ziemie i przestworze w Tobie Stwórcę swego czczą, wszystkie są własnością Twą. ks. Ignaz Franz, Śpiewnik Górnośląski 500

Przedsmak wieczności

Te piękne miejsca i dobra atmosfera sprawiły, że mo-mentami czuliśmy się jak w Raju J. I pomyśleć, że tam - w nowym niebie i na nowej ziemi - będzie jeszcze piękniej i lepiej. W naszym sercu pozostaną żywe wspomnienia z Su-walszczyzny (i innych miejsc, które kiedykolwiek oglądały i oglądać będą nasze oczy), ale nie będziemy za nią tęsknić. Za rok pewnie pojedziemy w inne miejsce. Gdzieś, gdzie powiedzie nas nasza ciekawość. A tęsknota? Nasza tęsknota niech pozostanie ukierunkowana na to, co nas czeka w przyszłości - na to, czego jeszcze żadne oko nie widziało, a co będzie najpiękniejsze i wieczne. 

Jeśli drzewa potrafią cieszyć się z Twego przyjścia, Panie, to tym bardziej ja. Mojej radości nie zaćmi radość lasów, mórz i pól. Nie tylko jesteś moim Stworzycielem, ale i Zbawcą, i Królem, który nadchodzi. Marlee Alex

Jeśli odblask zachodzącego słońca maluje w chłodzie wieczoru tak piękne promienie, jak będzie w samym jego centrum? Jeśli to, co widzą me oczy u kresu dnia, wprawia mnie w taką błogość, jak będzie radować się me serce, gdy osiągnie dom? E.S.

Cytaty: Z Biblią na co dzień, 2011r.

Zdjęcia: Dorota Bator (moja siostra - razem ze mną na zdjęciu podczas rejsu po Kanale Augustowskim)
Zdjęcia z Suwalszczyzny - Paweł Jarosz: KLIKNIJ.