środa, 31 października 2012

Na rocznicę Reformacji


Marcin Luter (niem. Martin Luther; ur. 10 listopada 1483 w Eisleben, zm. 18 lutego 1546 tamże) - niemiecki reformator religijny, teoretyk i inicjator reformacji, mnich augustiański, doktor teologii. Autor 95 tez potępiających praktykę sprze-daży odpustów, w których odrzucał możliwość kupienia łaski Bożej. Pomimo, że nie brał czynnego udziału w wystą-pieniach religijnych i społeczno-politycznych, a jedynie pisał polemiki i katechezy, skupił wokół swojej idei całą opozycję Kościoła Katolickiego. Przełożył Biblię na język niemiecki, był autorem Postylli Domowej, Małego i Dużego Katechizmu, Artykułów Szmalkaldzkich oraz wielu pieśni kościelnych, w tym ewangelickiego hymnu: Warownym grodem jest nasz Bóg (Eine feste Burg ist unser Gott).
Podstawę jego nauki stanowią cztery hasła: jedynie Pismo, jedynie Chrystus, jedynie łaska i jedynie Słowo.
(źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Marcin_Luter)


DZIEDZICTWO REFORMACJI

[...] Ferment wewnętrzny, nurtujący od dawna katolicyzm, doprowadził w XVI stuleciu do powstania nowych, niezależnych od papiestwa organizacji kościelnych. W wielu krajach Europy, przy poparciu władz świeckich, założono przeciwne Rzymowi Kościoły reformacyjne. Twórcą pierwszego z nich był mnich niemiecki Marcin Luter (1483-1546).
W swych dziełach, rozpowszechnianych najczęściej w postaci niewielkich, tanich i łatwych w odbiorze broszur, Luter nie tylko kwestionował niektóre katolickie dogmaty i obrzędy, ale atakował również materialną i polityczną potęgę Kościoła.
W 1517 r., 31 października, ogłosił on w Wittenberdze 95 tez, skierowanych między innymi przeciwko udzielaniu odpustów za grzechy, co było połączone z opłatą pieniężną na rzecz duchowieństwa. Luter uważał za zbyteczne tak usilnie zalecane przez papiestwo zapisy na rzecz Kościoła czy fundowanie klasztorów. Domagał się ich likwidacji oraz zniesienia celibatu księży.
Za główną powagę w sprawach wiary wittenberski reformator uważał Pismo Święte, a nie orzeczenia papieży lub wypowiedzi teologów. Luter pozwalał każdemu na własną rękę komentować tekst Biblii. Zbawienie człowieka uzależniał przede wszystkim od wiary, nie uznawał natomiast potrzeby udzielania sakramentów (poza dwoma: chrztem oraz komunią w dwóch postaciach - chleba i wina). Twierdził, iż ktoś naprawdę wierzący jest tym samym moralny, ponieważ dobre uczynki stanowią następstwo wiary, a zarazem jej sprawdzian. Domagał się zniesienia celibatu księży, wprowadzenia do obrzędów języka niemieckiego (narodowego), na który przetłumaczył Pismo Święte. Kładł duży nacisk na śpiewanie pieśni religijnych w językach narodowych (sam napisał wiele hymnów - red.). 1
Cztery lata po wydarzeniach wittenberskich, na sejmie w Wormacji (przed samym cesarzem) Luter zapytany: ...Marcinie... Odpowiedz wprost i bez pokazywania pazurów - czy odrzucasz swe księgi i błędy, które one zawierają, czy też ich nie odrzucasz? odparł: Skoro więc Wasza Wysokość i wy, panowie, żądacie prostej odpowiedzi, odpowiem nie pokazując pazurów ni zębów - jeśli nie zostanę przekonany na podstawie Pisma Świętego i zdrowego rozsądku - nie przyjmuję autorytetu papieżów i soborów, bowiem przeczyli sobie wzajemnie - moje sumienie jest niewolnikiem Słowa Bożego, nie mogę niczego odwołać i niczego nie odwołuję, bowiem postępować przeciwko sumieniu nie jest ani słuszne, ani bezpieczne. Tak mi dopomóż Bóg. Amen. [...] Tak oto stoję i inaczej nie mogę. 2
_________________________________
1 J. Tazbir, Reformacja, kontrreformacja, tolerancja, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1996, ss. 5-6.
2 R. Bainton, Tak oto stoję, Wydawnictwo Areopag, Katowice 1995. s. 172

***

Zachęcam do wysłuchania pieśni Jacka Kaczmarskiego "Marcin Luter" KLIKNIJ



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.