Fenomen nowego życia 2

5. Jaki przebieg ma ta przemiana i co ona implikuje?

Efezjan 4,22-24: „Zewleczcie z siebie starego człowieka wraz z jego poprzednim postępowaniem, którego gubią zwodnicze żądze. I odnówcie się w duchu umysłu waszego, a obleczcie się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i świętości prawdy.”

Ciekawy obraz - zmiana brudnego ubrania na czyste. Czy nie czujemy się w takich sytuacjach od razu lepiej?

Nowy człowiek (nazwany przez Słowo Boże nowym stworzeniem) - to nowy status człowieka. To człowiek, który według II Piotra 1,4 staje się uczestnikiem Boskiej natury. Człowiek stworzony według Boga w sprawiedliwości i świętości prawdy. To jest ta Boska natura. Można też powiedzieć, że ta sprawiedliwość odnosi się do II-ej tablicy przykazań (dotyczy obowiązków nowego człowieka względem ludzi), a świętość do I-ej (względem Boga).

6. Czy jest to tylko coś jednorazowego do przeżycia?

Kolosan 3,10: „A przyoblekli nowego człowieka, który się odnawia ustawicznie ku poznaniu na obraz tego, który go stworzył.”

* ustawicznie - to nie coś, co ustaje, ale coś, co jest:  stałe, nieprzerwane, bezustanne, ciągłe, wieczne / wg. „Słownika wyrazów bliskoznacznych”

Przyoblekanie nowego człowieka zachodzi w sposób ciągły. Można to określić na różne sposoby:

-stała przemiana człowieka

-duchowa przemiana

-wewnętrzna przemiana

-przemiana serca i ducha (Ezechiel 11,19)

-przemiana umysłu (Rzymian 12,2)

Czemu to służy? Służy to, zbliżaniu się do obrazu Tego, który nas stworzył:

- ku poznaniu - przemiana ku temu, aby  Chrystus był w nas poznany (aby widoczne było w nas dzieło Ducha Świętego - Jego owoc i uczynki sprawiedliwości)

- ku uznaniu według obrazu Tego (org. grecki) - na podobieństwo (aby zobaczono w nas podobieństwo, obraz Chrystusa)

7. A jak to wygląda w praktyce?

II Koryntian 5,17: „Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe.”

- nowe stworzenie - ta fraza mówi o niesamowitej przemianie; przemianie, która dokonuje się w człowieku i dokonać jej nie może żadna siła, tylko Boża. Chrześcijanin w Chrystusie rzeczywiście staje się nowym stworzeniem - nie tylko posiada od tej chwili odmienne standardy i sądy, niż otaczający go świat, ale również staje się obywatelem całkowicie nowego świata.

- stare przeminęło - stare opinie, podejścia, plany, pragnienia, zasady i zwyczaje przeminęły - poszły w kąt.

-  wszystko stało się nowe - człowiek przyjmuje zupełnie nowe jakości, nowe prawdy, nowe zasady, nowe zrozumienie celu swojego istnienia i przeznaczenia; nowe uczucia i nowe cele wypełniły i opanowały jego wnętrze.

8. A jak dalece możemy zapomnieć o przeszłości? 

Izajasz 43,18-19a: „Nie wspominajcie dawnych wydarzeń, a na to, co minęło, już nie zważajcie! Oto ja czynię rzecz nową: Już się rozwija, czy tego nie spostrzegacie?...

Czyli, jak to mówi mój znajomy kaznodzieja Wally - zero chwały dla szatana. Nie rozkoszujcie się tym, jacy byliście źli. W swoich świadectwach zachowajcie właściwą równowagę: mniej o przeszłości, a więcej o teraźniejszości i waszej nadziei na przyszłość.

9. I... Koniec! Acha, obiecany wiersz.

„Przypowieść o Narodzeniu Pańskim” 

W pewnym człowieku narodził się Chrystus.

Ale ów człowiek nie słyszał

Anielskich harf,

Ani śpiewu pasterzy,

Ani nie przyniósł w darze Chrystusowi

Złota i mirry

Na podobieństwo trzech Mędrców.

Ni e miał złota i mirry,

Ani nie uważał się za mędrca.

Ofiarował  Mu natomiast

Swoją samotność,

Swoje cierpienia,

Swoje grzechy,

Swoją biedę,

Swoje upadki,

Po prostu

Wszystko, co posiadał.

Powiedział:

-Ty zawsze polujesz na człowieka, Panie.

Upodobałeś sobie mnie,

Chociaż nie wiem dlaczego...

Tak się narodził Chrystus w pewnym człowieku.

                                           Roman Brandstaetter