Wywiad z poetką

Korzystając z okazji, że znowu spotykamy się z Beatą (zapraszam do przeczytania wcześniejszego posta) i Święta mamy za tydzień - zamieszczam piękny wiersz Beaty.

Refleksja nad Świętami Bożego Narodzenia

Czekamy na ten dzień.

Cieszymy się jak dzieci.

Będzie wolne i znowu spotkamy się z rodziną.

Może nawet jakieś szlachetne postanowienie

wyjmiemy zza pazuchy czy zakamarków pamięci

akurat nie spełnione, bo w zeszłym roku tak jakoś, nie wyszło.

Sprzątamy domostwa,

i stroimy choinki, i kupujemy prezenty.

Zapożyczamy się, niech wszyscy wiedzą jak bardzo jesteśmy przejęci.

Śpiewamy kolędy o Jezusku

co lula i cichutki jest nad wyraz.

O pasterzach i bydełku, co Pana swego chwalą.

Życzymy sobie wszystkiego i uśmiechamy się mile.

Jutro zapomnimy o Dzieciątku, co w żłobie,

zapomnimy, że dawno temu wyrosło,

że On został ukrzyżowany i zmartwychwstał,
że jest duchem obecny między nami.
Zapomnimy aż do następnych Świąt.


Jak mało w nas z Dzieciątka,
jak wiele w nas z dziecka, domagającego się tylko świętowania.