Lekkie pióro

Tak brzmiał tytuł jednego z ciekawszych seminariów w jakim dane mi było, dawno temu, uczestniczyć. Seminarium to było skierowane do osób piszących, chcących rozwijać swój warsztat. Pisać lubię, więc chętnie skorzystałam z zaproszenia.

Wykłady prowadziła Amerykanka, Kathy Miller. Pisarka, autorka tekstów, wydawca. Uczyła nas (zaledwie kilka osób -  niestety) jak stworzyć dobry, przejrzysty tekst. Głównie skupiała się na pisaniu artykułów. Bo jest to o wiele prostsze niż napisanie książki - zajmuje mniej czasu i dotrze do większej ilości ludzi.

Z satysfakcją zauważyłam, że pewne rady, których nam udzielała, odnośnie zbierania materiałów niezbędnych do napisania artykułu - ich gromadzenia, tematycznego segregowania - stosowałam w sposób bardzo intuicyjny, czując że chyba dobrze robię. Okazuje się też, że moje zbieractwo poezji, cytatów, złotych myśli wcale nie jest ‘odchyłką’ od normy. Zresztą, sama wiem, jak często przydają mi się te moje rozmaite ‘perełki’.

Zostałam wtedy zachęcona do dalszego pisania i dziękuję Bogu za to, że nadal mam o czym pisać. On czyni tak wiele wspaniałych rzeczy w moim życiu i wokół mnie, że nie muszę szukać tematów zastępczych.

Również w Biblii znajduję zachętę do pisania. Oto kilka przykładów: Serce moje wezbrało miłym słowem... Język mój jest jak rylec biegłego pisarza. Ps. 45:2; Niech zapiszą to dla pokolenia przyszłego ... Ps. 102 19a; Teraz idź, napisz to wobec nich na tablicy i utrwal to w księdze, i niech to będzie na przyszłość świadectwem wiecznym... Iz. 30:8; My bowiem nie możemy nie mówić o tym, co widzieliśmy i słyszeliśmy... Dz. Ap. 4:20. I póki co - niech tak, jeśli chodzi o moją skromną osobę, pozostanie.

Proste słowa wypowiedziane w miłości, kierowane Bożą mądrością i niesione na skrzydłach Ducha, mogą mieć wieczne konsekwencje w czyimś życiu. […] Jak kwiaty, nieświadome co dzieje się z ich wonią, nie wiemy jaki wywieramy wpływ. 
David Roper

Dopisek (22.02.2012r.):
Zainspirowały mnie słowa z Księgi Hioba 32:17-20 i 33:2-4. Co prawda, dotyczą one konkretnego kontekstu sytuacyjnego, to jednak pomyślałam sobie, że z niego wyrwane, świetnie oddają to, co czuję i dlaczego piszę. Oto one: (17) … i ja chcę wypowiedzieć swoje zdanie. (18) Bo jestem pełen słów, duch rozsadza mnie w moim wnętrzu. (19) Oto moje wnętrze jest jak moszcz, który nie ma ujścia, grozi pęknięciem jak nowe bukłaki. (20) Dlatego muszę mówić, aby sobie ulżyć, otworzę swoje wargi i odezwę się. 

(2) Oto otwieram usta, mam słowa na końcu języka. (3) Ze szczerego serca wypływają moje słowa, moje wargi wypowiadać będą słowa rozumne. (4) Duch Boży stworzył mnie, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mnie. 

***
Inspirujący dodatek, dla zachowania równowagi:
Ten, kto ma nadzieję, iż uczyni jakieś dobro "swoim pisaniem", dojdzie do wniosku, że jego naukę przyjmie tylko niewielu... Najpotężniejszym środkiem szerzenia dobra jest własny przykład... Książkę, która naucza bliźniego, potrafi napisać jeden człowiek na tysiąc... Stać się wzorcem nieskazitelnego życia dla innych ludzi, może każdy. Lewis Bayly, kapelan króla Jakuba I